وا کن دوباره پنجره ها را به روی من

تا پر شود فضای اتاقت ز بوی من

عقلت کشيده است که دوری و دوستی

اما دلت کشيده بيايی به سوی من

شايد تو هم به درد منی مبتلا عزيز

 عمريست تار بسته تمام گلوی من

دٍ دٍ دٍ دوس دٍدٍ بگو دوست دارمت

دٍ دٍ دٍ ديدنت همه آرزوی من

اينجا چه باشکوه غزل نا تمام ماند

دريای چشمهای تو و مرگ قوی من

*******************

اين شعر را با صدای خودم و دوست عزيزم فرامرز دانلود کنيد

با تشکر از دوست عزيزم امين که در تهيه ان ما را ياری

 نمودند