ايام شهادت مولا امير المومنين(ع) را به شما عزيزان عاشق تسليت عرض می نمايم

 توضيح : اين غزل در حال و هوای ميلاد ان بزرگوار سروده شده هنگامی که سربازهای مهاجم حرمش را در ميان گرفته بودند و دل ما چون کبوتری حال و هوای راهی شدن داشت.

 

عيد است اما چه عيدي ، وقتي كه مولا اسيرند

يك عمر در حصر يك قاب ، امروز هم زير تيرند

 

زير هجوم گلوله ، تا بارگاه تو رفتم

مولا بگو كفترانت بايد كجا جا بگيرند ؟

 

انگار مرغان عاشق تصميم رفتن ندارند

ترجيح دادند اينجا پای ضريحت بميرند

 

ميدانم آقا به فكر اين كودكان يتيمي

آينها كه محتاج نان و خرما و يك كاسه شيرند

 

يك وقت سيلي و حسرت ،‌ يك وقت تيغ و گلوله

مولا يتيمان كوفه اين روزها سير سيرند

 

آقا مگر بدر و خيبر با اين جماعت چه كرديد

اما نه انگار آنها زخمي روز غديرند

 

با چرخش ذوالفقارت اين گرگها را درو كن

مگذار در ملك حيدر اين خارها پا بگيرند

 

سربازهاي مهاجم‌ انگار مستند ، دزدند

يك وقت عشق شما را از شعرهايم نگيرند

 

هر چند مردان كوفه ، خوش با شما تا نكردند

اين روزها نخلها هم شرمنده و سر بزيرند

 

اين گفتگويي صميمي بين مريد و مراد است

آقا خودش اين غزل را از عاشقش مي پذيرند

 

يا علی --محمد حسين نعمتی